Iedere week is Auke wanhopig op zoek naar een ‘stukjesschrijver’ om verslag te doen van de NummerCup. Meestal krijgt hij nul op rekest. LBC loopt over van bovenmatig getalenteerde badmintonners, maar de ‘stukjesschrijvers’ zijn veel dunner gezaaid.

Marc is geestelijk al in Mexico en kan hierdoor geen stukje op papier krijgen. Martin is niet beschikbaar, omdat hij na blessures aan zijn rug, knie, enkel, elleboog, nek, bovenbeen en schouders nu last heeft van een handblessure. Ron komt niet in aanmerking, omdat Ron dit jaar de NummerCup aan zich voorbij laat gaan. Op zich begrijpelijk, want het is natuurlijk een illusie dat Ron zijn geweldige 33e plek van vorig jaar zou kunnen evenaren. Lars kan ook even niet schrijven omdat hij vanwege zijn bijzonder lage klassering met zichzelf overhoop ligt. Wim B is vooral goed in het aanpassen van stukjes en wat minder bedreven in het zelf schrijven van een stukje. Richard is volledig gefocust op het prolongeren van zijn titel en staat niet open voor enige vorm van afleiding. En Rob is wel een praatjesmaker, maar niet echt een stukjesschrijver. Ik heb zelf wel eens een stukje geschreven, maar deze stukjes vallen niet overal in goede aarde. Op bestuursniveau is zelfs besloten om mijn stukjes achter zes muisklikken te verstoppen. Ogenschijnlijk onaangedaan heb ik dit besluit ondergaan, maar van binnen was ik gebroken.  Maar na een aantal slapeloze weken ben ik weer bij de wal opgeklauterd. Ik denk dat ik binnenkort ook weer naar het ‘werk’ ga.

De wanhopige oproep van Auke op de LBC-site om een stukjesschrijver, heeft mij doen besluiten toch maar weer een stukje te schrijven.

De NummerCup is inmiddels al behoorlijk gevorderd en tot ieders verbazing sta ik nog steeds in de top 4. Dat is natuurlijk niet goed voor het imago van LBC, maar ook niet goed voor mij, want hierdoor zou ik wellicht praatjes kunnen krijgen. Ik heb al eerder uitgelegd dat mijn hoge positie enkel te maken heeft met mijn grote talent voor gunstige lotingen. Ik heb dan ook formeel bezwaar gemaakt tegen de nieuwe competitieopzet, want hierdoor moet  ik het de laatste vier wedstrijden louter opnemen  tegen absolute toppers. En in alle eerlijkheid, daar ligt niet mijn kracht. Met deze nieuwe opzet wordt mijn grootste kwaliteit (de gunstige loting) volledig teniet gedaan. Ik achtte mijn bezwaarschrift juridisch kansrijk, omdat de nieuwe competitieopzet niet op de voorgeschreven wijze voor inspraak ter visie heeft gelegen. Hier lijkt dan ook sprake van strijd met de algemene beginselen van behoorlijk bestuur. In reactie op mijn bezwaar meldde Auke doodleuk dat LBC sinds jaar en dag onbehoorlijk wordt bestuurd en dat dit beleid op grond van het ‘gewoonterecht’ voortgezet kan worden. Tja, daar was met geen speld tussen te komen….

Aan de hand van de tussenstand meldde Auke onlangs tussen neus en lippen door dat ik eventueel in aanmerking zou komen voor een promotie naar groep 1. U weet wel, dat is de groep met de echte badmintonners. Ik heb Auke inmiddels fysiek bedreigd om hier vanaf te zien, maar als rasbestuurder was hij hier volstrekt ongevoelig voor. Zoals u weet heb ik voor badminton geen aanleg. In voetbaltermen zou ik een stofzuiger of waterdrager genoemd kunnen worden. Ik ren en vlieg enthousiast, maar volstrekt ongestructureerd over het veld. Ik probeer wanhopig de shuttle zo hard mogelijk over het netje te meppen en dan bij voorkeur tussen de blauwe lijnen. Dat lukt soms, maar ook heel vaak niet. Van enig badmintonvernuft mijnerzijds is geen sprake. Mijn promotie moet dan ook te allen tijde gekeerd worden. Ik zou hiermee in verlegenheid worden gebracht en de echte badmintonners van LBC zouden hiermee natuurlijk vreselijk geschoffeerd worden. Net als op het ‘werk’ wil ik ook bij het badminton het verwachtingspatroon laag houden. Ik overweeg dan ook om binnenkort de petitie ‘HOUD PETER IN GROEP 2’ in te dienen.

Dan de wedstrijden. Ik was ingedeeld bij Pieter, Kor en Agnita. We speelden met een wat snelle shuttle, maar dat had niet iedereen (Kor) in de gaten. Agnita was weergaloos aan het net en kon twee overwinningen bijschrijven. Dat gold ook voor Pieter en mij. Cor was iets minder fortuinlijk en scoorde slechts een aanwezigheidspunt. Dit had gelukkig  geen invloed op zijn humeur.

Tja, nog steeds in de top 4. Volgende week mag ik het dus opnemen tegen de gretige en overambitieuze Richard, de ‘hardhitter’ Pieter en de geroutineerd en sluwe Wim B. Dat wordt dus een pijnlijke avond. Mocht Richard trouwens daadwerkelijk er in slagen om zijn titel te prolongeren, dan is al door het bestuur besloten om net als vorig jaar zijn naam verkeerd gespeld (Richart Sonniga) op de beker te graveren.

Dan nog iets over Bernard Maarsingh. Bernard is de ongekroonde koning van de vrijdagavond. Al 16 jaar is hij ongeslagen. Bernard vertelt ook graag over zijn grote badmintonsuccessen van enkele jaren geleden. Als we deze verhalen mogen geloven, dan had Bernard in Europa nauwelijks enige tegenstand.  Het was dan ook leuk om te horen dat Bernard zich ingeschreven had voor het jaarlijkse LBC 4-6-8-toernooi. Met Wim A. en Nona aan zijn zijde waren de hoofdprijzen binnen handbereik. Vroeger speelde Bernard vaak met Kim Dong-moon en Ra Kyung-min, maar goed met Wim A. en Nona moest het ook wel lukken. Net als menig tenniscoach houd ik ook wel van een gokje. Bij de lokale onderwereld heb wat geld geleend (wel een hoge rente, maar verder geen moeilijke vragen) en al dit geld heb ik tijdens het toernooi op Bernard gezet. Tot mijn verbijstering kreeg Bernard geen poot aan de grond. Op het moment dat de prijzen verdeeld werden zat Bernard thuis al weer gezellig met zijn vrouw aan de thee. Het is mij inmiddels al wel duidelijk dat de onderwereld niet open staat voor gespreide terugbetaling. Tenminste dat gevoel kreeg ik een beetje toen ik een afgesneden paardenhoofd in mijn bed aantrof. Mocht u mij dan ook een paar weken niet meer bij het badminton aantreffen, dan is het wellicht handig om in de Teernser Wielen met dreggen te beginnen.

Als ik naar boven kijk is het een behoorlijk stukje geworden, misschien wel een stuk. Een stuk, verborgen achter zes muisklikken. U zult dit stuk dan ook waarschijnlijk nooit onder ogen krijgen. Maar goed, ik heb ook geen idee wat ik anders de hele dag op het stadskantoor moet doen.

 

Peter